Το τραύμα προέρχεται από πυροβολισμό.
Σας θεώρησαν νεκρή. Σταθήκατε τυχερή.
Μπορείτε να δείτε;
Καλό αυτό.
Είναι εμπύρετη λόγω του τραύματος. Θα χορηγήσουμε ενδοφλεβίως πενικιλίνη.
Τα ζυγωματικά και τα ρινικά οστά είναι κατεστραμμένα.
Στερεωμένα στο εναπομείναν κρανιακό οστούν.
Υπήρξατε τραγουδίστρια;
Πότε ήταν αυτό;
- Πρόσφατα. Στη χορωδία του St. Michael. - Στο Λονδίνο;
- Μάλιστα. - Πότε;
Μέχρι το '38.
Κι έπειτα εσείς, μία Εβραία, επιστρέψατε εδώ. Γιατί;
Έχει υπέροχα δροσερά κελλάρια.
Και πραγματική βλάστηση στο πάρκο.
Σύντομα θα μπορέσουμε να περπατήσουμε τριγύρω.
- Και θα είσαι σε θέση να... - Ποιός πληρώνει γι' αυτά, Lene;
- Εσύ; - Όχι.
Έχεις αποκτήσει κληρονομιά.
Όλοι στην οικογένειά σου είναι νεκροί.
Και ο Herbert και η Marie...
- Τα δίδυμα... - Η Esther;
Δεν κατάφερα να την βρω ακόμα.
Πού βρίσκεται ο Johnny;
Λοιπόν, πώς θέλετε να φαίνεσθε;
Είναι δική σας επιλογή.
Κάποιες πελάτιδές μου προτιμούν την Zarah Leander,
άλλες την δεσποινίδα Söderbaum.
Φαντάζομαι πως αμφότερες πλέον είναι εκτός μόδας.
Μερικοί κύριοι θα προτιμούσαν νέα πρόσωπα, επίσης.
Θέλω να δείχνω όπως ήμουν.
Αυτό είναι δύσκολο. Σας συμβουλεύω να το σκεφθείτε.
Γιατί;
Αφενός, το αποτέλεσμα ποτέ δεν είναι ακριβώς το ίδιο,
και αφετέρου, ένα νέο πρόσωπο αποτελεί πλεονέκτημα.
- Πώς συμβαίνει αυτό; - Θα είστε ένα νέο, διαφορετικό άτομο.
Δεν θα αναγνωρίζει κανείς την παλαιά σας ταυτότητα.
Θέλω να φαίνομαι όπως ακριβώς ήμουν.
Θα σας χορηγήσουμε ενδοφλέβια νάρκωση.
Λόγω της κατάστασης του προσώπου αποκλείεται η μάσκα αιθέρα,
αλλά μην σας απασχολεί, θα κοιμηθείτε βαθιά.
Απλώς μετρήστε αντιστρόφως, δέκα...
εννέα, οκτώ κλπ.
Ξέρετε πώς το λένε οι Αμερικανοί; "Countdown". [Αντίστροφη Μέτρηση]
Προέρχεται από μια γερμανική ταινία. "Μία Γυναίκα Στο Φεγγάρι".
Τώρα λοιπόν, μετρήστε: δέκα...
- Δέκα. - Εννέα...
- Εννέα. - Εμπρός, συνεχίστε.
Οκτώ, επτά...
έξι, πέντε...
ΕΒΡΑΙΟΣ. ΕΒΡΑΙΟΣ. ΕΒΡΑΙΑ...
JOHANNES LENZ, ΠΙΑΝΙΣΤΑΣ, ΔΙΑΖΕΥΧΘΕΙΣ στις 04-10-1944
Αυτό το μέρος φαίνεται καλό.
Σε μια-δυο μέρες, θα αφαιρεθούν οι επίδεσμοι.
Βρήκα ένα διαμέρισμα, μια και τό 'φερε η κουβέντα.
Είναι στην Haifa.
Έχει θέα στη θάλασσα.
Όμορφο με λιτή αρχιτεκτονική.
Το σχεδίασε ο Bernstein.
Έχω φωτογραφίες. Θέλεις να τις δεις;
Ορίστε.
Όχι, δεν τον έχω δει.
Καταστράφηκε στους βομβαρδισμούς. Δεν υπάρχει πια.
Ούτε κι εγώ υπάρχω πια.
Nelly, θυμάσαι πώς αισθανόσουν πριν από ένα τρίμηνο;
Σε τί απόγνωση βρισκόσουν;
Είναι ασυνήθιστο για τον Dr Bongartz να...
- Σύντομα θα βγάλεις τα τσιρότα. - Θα με αναγνώριζες;
Θα με αναγνώριζες;
Ναι.
Όχι.
Αυτή εδώ είμαι.
Πού την βρήκες;
Στην Κλινική θέλουν φωτογραφίες για την αποκατάσταση.
Με συγχωρείς, λάθος λέξη...
Ο Dr Bongartz την χρησιμοποιεί, κι εγώ απλώς...
- ''Αναδόμηση'' καλύτερα, σωστά; - Αναδόμηση.
Κοίταξέ με.
Nelly, είσαι όμορφη.
Δεν είναι αυτό το θέμα.
Τί υποδηλώνουν οι κύκλοι;
Εκείνοι εκεί είναι Ναζί.
Και οι σταυροί δηλώνουν τους νεκρούς;
Ναι.
Χρειάζεται ένας σταυρός πάνω από την Esther, επίσης.
Είναι πραγματικό θαύμα το ότι επέζησες.
Δεν υπάρχει σταυρός πάνω από τον Johnny.
Δεν με ενδιαφέρει για τον Johnny.
Εδώ υπάρχουν ρούχα,
μία βραχεία από εγγλέζικο ύφασμα,
και δύο πανωφόρια, ένα καλοκαιρινό κι ένα με ενισχυμένη φόδρα.
Αυτά προς το παρόν.
Αγοράστηκαν όλα από την κ. Winter.
Έξοχο ρούχο.
Φοράτε νούμερο 38, σωστά;
Πότε θα αναχωρήσετε για την Παλαιστίνη;
Δεν ξέρω ακόμη.
Λοιπόν, εδώ είναι το μπάνιο,
διαθέτει τα πάντα
και είναι πλήρως λειτουργικό.
Αν χρειαστείτε ο,τιδήποτε, παρακαλώ να μου το πείτε.
Όχι, δεν πρέπει.
Το φως μένει σβηστό.
Έχουμε πραγματική εισβολή εντόμων.
Ο πόλεμος δεν τα έβλαψε καθόλου.
Έρχονται από τη λίμνη.
Όχι, μη. Σας παρακαλώ. Προτιμώ να το κάνω μόνη μου.
- Πότε δειπνούμε, Elisabeth; - Στις 19:00, εάν σας βολεύει, κυρία.
- Τί μας έχεις μαγειρέψει; - Λάχανο με γλυκό ψωμί.
Πού βρέθηκε το γλυκόψωμο;
Δεν υπάρχει μοσχοκάρυδο, ούτε βούτυρο,
ούτε μαύρο πιπέρι. Είναι φοβερό.
Αυτοσχεδιάζεις όμως με μεγάλη επιτυχία.
Αυτοσχεδιάζω, ναι!
Τα καταφέρνω σ' αυτό.
Η Elisabeth είναι πραγματικό διαμάντι.
- Δεν είναι Ναζί; - Μισούσε πάντοτε τους Ναζί.
Λοιπόν, σου αρέσει;
Ναι.
Έξοχα.
Έχω πάνω στο γραφείο τα έγγραφα για το σπίτι στην Haifa.
Και βρήκα άλλα δύο για μας στο Tel Aviv.
Το ένα, για στεγαστική αποκατάσταση. Θα μας εκχωρηθεί το οικόπεδο.
Ξέρεις, δυσκολεύτηκα να εξασφαλίσω βίζα και για τις δυο μας.
- Ορίστε. - Ευχαριστούμε, Elisabeth.
Τα καταφέρνεις;
Ναι.
Μπορώ να το ξανακούσω;
Είναι όμορφο, ε;
Το άκουγα στο Λονδίνο, πριν πάω για ύπνο.
Θα μου το τραγουδήσεις;
Εντάξει.
Δεν ανέχομαι πια τα γερμανικά τραγούδια.
Όταν καλυτερέψεις, θα φροντίσουμε για τα περιουσιακά σου στοιχεία.
Υπάρχουν πολλά;
Είναι αξιόλογα. Θα πάρει αρκετό χρόνο
να σου αποδοθεί η ακίνητη περιουσία, υπάρχουν όμως καταθέσεις στην Ελβετία.
Τα χρήματα των θυμάτων γεννούν και μια υποχρέωση.
Να κάνει κανείς τί;
Επιστρέφοντας στην Παλαιστίνη να ιδρύσει ένα ίδρυμα.
Πράττοντας έτσι, επανακτούμε αυτά που μας στέρησαν.
Ίσως τότε να μπορούμε και πάλι να ακούμε γερμανικά τραγούδια.
Σου άρεσε;
Ναι.
Τότε, δώσε μου κάτι.
Ναι.
Ψάχνω τον σύζυγό μου.
Είναι κι αυτός μουσικός.
Τί όργανο παίζει;
Είναι πιανίστας.
Αν είναι τυχερός, θα δουλεύει σε κάποιο καμπαρέ ή κλαμπ.
Αν όχι, θα είναι σε κάποια γωνιά παίζοντας ακκορντεόν.
Τί είδους κλαμπ;
Ψάξε στον Αμερικανικό Τομέα.
Johnny, τί έχω κάνει;
Να χορέψω ήθελα λιγάκι.
Άφησέ με! Johnny! Φύγε από πάνω μου!
Ναι.
Συγγνώμη. Σας πέρασα για άλλον.
Μείνε εκεί που είσαι.
Είπα σταμάτα εκεί αμέσως.
Τί έχεις στην τσάντα σου;
Δείξε μου.
Το υπέροχο πανωφόρι...
Δεν πρόκειται να καθαρίσει με τίποτα.
Είναι πίσσα!
Πού τριγύριζε;
Μας αφήνεις μόνες για λίγο, Elisabeth;
Τον βρήκες, λοιπόν;
Δεν μπορείς να τριγυρνάς νυχτιάτικα. Κυκλοφορεί κάθε καρυδιάς καρύδι.
Δεν βγαίνω έξω χωρίς όπλο.
Δεν μπορώ πάντα να σε προσέχω, συντομά θα φύγω για την Πολωνία.
- Πρέπει να μείνω εκεί για λίγο. - Για πόσο;
Μία εβδομάδα, δύο. Ίσως και περισσότερες.
Αποφάσισες σχετικά με την Haifa ή το Τel Aviv;
Στο Tel Aviv υπάρχει εβραϊκή χορωδία υπό την διεύθυνση της Vera Stroux.
- Θα σου ταίριαζε. - Τί δουλειά έχω σε εβραϊκή χορωδία;
- Δεν είμαι Εβραία. - Είσαι, είτε σου αρέσει είτε όχι.
Προσπάθησαν να σε ξεκάνουν επειδή ακριβώς είσαι Εβραία.
Δεν μπορούμε να παραμείνουμε εδώ, Nelly.
Ο Johnny σε πρόδωσε.
Σε συνέλαβαν στις 6 Οκτωβρίου 1944.
Συνέλαβαν τον Johnny στις 4 Οκτωβρίου 1944.
Τον ανέκριναν και τον άφησαν αμέσως μόλις σε συνέλαβαν, στις 6.
Δεν φυλακίσθηκε ποτέ. Δεν τιμωρήθηκε ποτέ.
Του επέτρεψαν να παίζει πιάνο. Τώρα γυρεύει τα λεφτά σου.
Τον έχεις δει;
- Ναι. - Πότε;
Πριν από δύο μήνες.
Του μίλησες;
Δεν μιλώ σε προδότες.
Είσαι σωστή κούκλα...
Θαυμάσια! Θαυμάσια!
Έχουμε μπύρα.
Έχουμε κρύα μπύρα. Έχουμε ουΐσκυ.
Έχουμε σαμπάνια.
Και τώρα, οι εκπληκτικές Vicky και Lola
στο μοναδικό κομμάτι του Cole Porter:
"Night and Day".
''Νύχτα και Μέρα''.
Νύχτα και Μέρα Σε σκέφτομαι
Αμέτρητες βδομάδες κύλησαν Και σε περιμένω
Από τα νυχτερινά μου όνειρα Κάθε φορά ξυπνώ
Έχοντας τη γλυκειά σου μορφή Πάντοτε μπροστά μου
Όπου και να βρίσκομαι Είμαι μαζί σου πάντα
Ακούω τα γνώριμά σου βήματα Μπροστά στην πόρτα μου
Η λάμψη των ματιών σου Φωτίζει τις σκοτεινές ώρες
Της μοναξιάς μου
Με κέφι
Νύχτα και Μέρα Νοιώθω το αγαπημένο χέρι
Που μου έδωσες απαλά Καθώς στεκόμασταν στο λιβάδι
Είσαι ο αντικατοπρισμός Των ελπίδων μου
Που χάνονται καθώς πλησιάζω Και μένουν ανεκπλήρωτες
Νύχτα και Μέρα
Σαν τη βροχή
Johnny!
Όπως πέφτει βαρειά Η ομίχλη του φθινοπώρου
Όπως ουρλιάζει ο άνεμος Και κλαίει
Όπως τα γκρίζα σύννεφα Ταξιδεύουν κουρελιασμένα
Η καρδιά μου χτυπά γρήγορα Δίχως σταματημό
Σαν παραπονιάρης άνεμος Ψιθυρίζει
Εσύ, εσύ, εσύ Μόνον εσύ
Nelly;
Όλα καλά;
Ναι.
Ένα λεπτό, επιστρέφω αμέσως.
Σου αγόρασα ένα ρεβόλβερ.
Ξέρεις να το χρησιμοποιείς;
Κάποιες φορές αρκεί και μόνο να το δείξεις.
Ψάχνω τον Johnny.
Αυτός σου μαύρισε τα μάτια;
Δουλεύει εδώ.
Δεν έχουμε Johnny εδώ.
- Μα, τον είδα. - Δεν ξέρω κανέναν Johnny. Εσύ;
Johnny, γουρούνι Οι τσέπες σου άδειες
Μα το κελλάρι γεμάτο Με όλα τα καλά
Ο κόσμος μια εξέδρα Γεμάτη από κορίτσια
Οι ναύτες τα καρφώνουν Με το βλέμμα τους
- Θέλεις έναν καφέ; - Ή καλύτερα δύο;
- Πηγαίνω επάνω. - Είσαι ο Johnny;
- Τούτη δω η κούκλα γυρεύει δουλειά. - Μα μην την ξαναβαρέσεις.
Johannes, κουνήσου!
Με αυτόν πρέπει να μιλήσετε, δεσποινίς.
Όταν βολτάρεις έξω
Το ηλιοβασίλεμα δεν βοηθά
Για να δεις το Βερολίνο Το ηλιοβασίλεμα δεν βοηθά
Είναι μια μικρή κηλίδα
Είναι σαν να λέμε Μία πόλη και μισή
Για να την δεις όλη
Έχεις ανάγκη Από χιλιάδες βατ
- Μα, τί είναι αυτό; - Κι αυτό εδώ τί είναι;
Τί πόλη είναι αυτή;
Εμπρός, άναψε τα φώτα Για να μπορέσεις να δεις
Τί υπάρχει εκεί πέρα
Άναψε τα φώτα Και πάψε να μιλάς
Για να μπορέσεις να δεις
Πώς φαίνεται το Βερολίνο Στο φως
Άναψε τα φώτα Για να δεις τί υπάρχει εκεί
Άναψε τα φώτα Για να δούμε τί υπάρχει εκεί
Να δούμε πώς φαίνεται
Το Βερολίνο φωτισμένο
Ψάχνεις δουλειά;
Μένεις σε σπίτι;
Δικό σου;
Περίμενε, δεσποινίς.
Από δω, δεσποινίς. Δεν έχω πολύ χρόνο.
Μπορούμε μαζί να κερδίσουμε πολλά λεφτά.
Μοιάζεις πάρα πολύ με κάποιαν άλλη.
- Ποιάν; - Την γυναίκα μου.
Ζωντανή ήταν φτωχή, πεθαμένη είναι πλούσια.
Τί πράγμα; Γιατί;
Η ίδια και όλη η οικογένειά της έχουν εξοντωθεί.
Από εδώ.
Μπορείς να έχεις το πίσω δωμάτιο.
Εγώ κοιμάμαι εδώ.
Δεν μπορώ να την κληρονομήσω.
Δεν υπάρχει απόδειξη ότι είναι νεκρή.
- Ίσως ζει ακόμα. - Είναι πεθαμένη.
Θα παραστήσεις τη γυναίκα μου.
Θα σε καθοδηγήσω. Θα επιστρέψεις ως επιζήσασα
και θα βάλουμε χέρι στην περιουσία της.
Θα την μοιραστούμε μεταξύ μας.
20.000 δολλάρια δικά σου.
Αλλά δεν πρέπει να βγεις έξω τις επόμενες εβδομάδες.
Δεν πρέπει να σε δει κανένας.
Θα φροντίσω για το φαγητό.
- Υπάρχει μπύρα εκεί. - Johnny!
Σε παρακαλώ, μην με λες έτσι.
Και... πώς πρέπει να σε λέω.
Johannes.
Θα με αποκαλέσεις Johnny δημόσια.
- Μέχρι τότε, είμαι ο Johannes. - Δημόσια;
Ναι, όταν επιστρέψεις ως επιζήσασα.
Ποιό είναι το δικό σου όνομα;
Esther.
Δεν έχουν απομείνει και πολλές Esther.
Πώς λέγανε τη γυναίκα σου;
Nelly.
Θα επιστρέψω στις 4:00.
Θα με αφήσεις να μπω να κοιμηθώ εδώ.
Εγώ...
της μοιάζω πραγματικά;
Όχι. Αλλά θα της μοιάσεις.
Lene;
Lene!
- Εσύ είσαι, Nelly; - Ναι.
Όχι, μην ανάψεις το φως!
Τον είδες.
Ναι.
Πώς πήγε;
Είναι ανοιχτά.
Πήγαινε πίσω, έξω.
Επανάλαβε την είσοδό σου.
Έλα μέσα ξανά.
Χωρίς τις τσάντες.
Μην με κοιτάς.
Απλώς μπες μέσα και κατέβα τα σκαλιά.
Συνέχισε να κατεβαίνεις τα σκαλοπάτια.
Ειλικρινά, μακάρι να μην ξαναρχόσουν.
- Γιατί; - Δεν θα πετύχει.
Να, πάρε δύο δολλάρια.
Κι ένα κουπόνι επισιτισμού. Λυπάμαι.
Εμπρός, πάρτ' τα.
Και τώρα δίνε του.
- Μα, είπαμε θα εξασκηθώ. - Δεν θα πιάσει.
- Γιατί όχι; - Δεν τα καταφέρνεις.
Τώρα, έλα πάρ' τα. Πάρε επιτέλους τα λεφτά...
- και άδειασέ μου τη γωνιά. - Ας προσπαθήσουμε...
- Μάζεψε τις τσάντες σου. - Για λίγες μέρες μόνο.
Αν δεν τα καταφέρω, θα φύγω.
Σε παρακαλώ.
Κάθησε απέναντι.
Αυτό είναι ένα δείγμα.
Πρέπει να καταφέρεις να γράφεις σαν κι εκείνην.
Δοκίμασε.
Είναι μια λίστα για τα ψώνια.
Ναι, θα ξεκινήσουμε με αυτήν.
Τώρα, εξασκήσου.
Είναι τα μοναδικά σου πράγματα;
Θα δω τί μπορώ να σου βρω.
Εξασκήσου.
Έμεινε λίγο φαγητό.
Ευχαριστώ.
Μην παιδεύεσαι.
Δεν υπάρχουν λεφτά στο συρτάρι.
Τί πράγμα;
Ω, αυτό.
- Χρειαζόμουν δείγματα. - Από τί;
Του γραφικού της χαρακτήρα.
Τελείωσα με την λίστα αγορών.
- ...και χρειαζόμουν υλικό. - Δείξε μου.
Είναι... Είναι πάνω στο τραπέζι.
Δεν το έκανες πατιτούρα;
Όχι.
200 γρ. μαργαρίνη, 4 αυγά, ζάχαρη, σταφίδες, 1 λεμόνι
Κάθησε.
Ποτέ δεν έμαθα να οδηγώ στη δεξιά λωρίδα.
Γράψ' το.
Ω, κατάλαβα...
Ποτέ δεν έμαθα να οδηγώ στη δεξιά λωρίδα.
Γράψε:
Είμαι ζωντανή και επιστρέφω σύντομα.
Υπόγραψε, Nelly Lenz.
Αυτή είναι η υπογραφή της.
Είναι σχεδόν ολόιδια.
Καλά. Μπορείς να κοιμηθείς εδώ. Θα συνεχίσουμε αύριο.
- Καλημέρα. - Καλημέρα.
Σου βρήκα μερικά πράγματα.
Είναι... Πράγματα της Nelly;
Εκείνα κάηκαν.
Μόνον τα παπούτσια είναι δικά της.
Είναι παριζιάνικα!
Δοκίμασέ τα. Φόρεσε τα παπούτσια.
- Τα είχες αγοράσει για εκείνην; - Έτσι φαίνεται.
Σου κάνουν;
Πήγατε μαζί στο Παρίσι;
- Πρέπει να τα ξέρω αυτά. - Βάλε και το άλλο. Περπάτα τώρα.
Σε χτυπάνε;
Τότε γιατί περπατάς τόσο αλλόκοτα;
Πρέπει να εξασκηθούμε και σ' αυτό επίσης.
Μόλις σηκώθηκα από το κρεββάτι.
- Δεν έφαγα πρωϊνό. - Βράζει το νερό. Θα φάμε σε λίγο.
Τώρα, περπάτα σαν άνθρωπος επιτέλους.
Είναι πολύ μακρύ.
Ξέρεις να ράβεις;
- Εννοώ να το κοντύνεις λίγο. - Το φόρεμα;
Τα φορέματά της έφταναν λίγο κάτω από το γόνατο.
Πάντοτε κομψά και κοντά, άνετα και αεράτα.
- Θα το καταφέρεις; - Αυτός είναι ο καφές μου;
Τα μαλλιά σου είναι απαίσια.
Κάτι πρέπει να κάνεις γι' αυτά.
Η Nelly έβαφε πάντοτε τα μαλλιά της.
- Τίποτε άλλο; - Ένα σωρό.
Είμαστε μόλις στην αρχή.
Αν τα καταφέρουμε, εννοώ, μόλις εκπαιδευτείς,
θα πάρεις το τραίνο από τα ανατολικά
και θα σε συναντήσουμε στον Σταθμό.
Και...
θα φορώ κόκκινο φόρεμα και παριζιάνικα παπούτσια;
Νομίζεις πως μπορεί κάποια να έρχεται από το στρατόπεδο έτσι;
Κανένας δεν πρόκειται να το πιστέψει.
Έχεις δει αυτούς που επέστρεψαν.
Με τα τατουάζ και τα χτυπημένα πρόσωπα.
Κανείς δεν τους κοιτά. Όλοι τούς αποφεύγουν.
Αλλά θέλουμε να σε δουν και να πουν: ''Είναι η Nelly!''
Η Nelly τα κατάφερε! Επέστρεψε!
Φορά θηλυκό φόρεμα και κομψά παπούτσια,
επειδή είναι τόσο χαρούμενη.
Αυτό θα μας οδηγήσει εκεί που θέλουμε.
Αυτοί θα σε συναντήσουν,
αυτούς θα αντικρύσεις μόλις φτάσεις.
Ονόματα και λεπτομέρειες.
Μάθε τα απ' έξω.
Θα είμαι κοντά σου. Θα βοηθήσω. Αν δεις τα σκούρα, ρίξε λίγο κλάμα.
Σαν να σε ξεπερνά η κατάσταση.
Ή απλώς αγκάλιασέ τους, και τότε θα επέμβω εγώ.
Θα κάνουμε πρόβες.
Αυτοί κάτω από τους σταυρούς είναι νεκροί.
Μάθε και γι' αυτούς, σε κάθε περίπτωση.
Αυτός εκτελέσθηκε στο Lichtenberg. Ήταν Ναζί.
- Αυτός εδώ; - Αυτός.
Και αυτή, επίσης.
Έχεις... φωτογραφία της Nelly;
Θα ήθελα τόσο πολύ να την δω.
Αργότερα. Μελέτησε αυτά τώρα.
- Τί χρώμα ήταν τα μάτια της; - Σαν τα δικά σου.
- Δηλαδή, τί χρώμα; - Μπλε.
Καλημέρα.
Βρήκα τη λύση για τα μαλλιά σου.
Δεν είναι η γυναίκα μου, είναι μια ηθοποιός.
Άρεζε στη Nelly αυτή η φωτογραφία.
Η όψη του μακιγιάζ της.
Τα μαλλιά.
Τα μιμούνταν. Κυρίως στις εμφανίσεις της.
Σε όλες της τις εμφανίσεις είναι αλήθεια.
Πιστεύεις πως μπορείς να το κάνεις;
Ξέρεις να μακιγιάρεσαι, ναι;
Σου έφερα τα σχετικά.
Και κάτι για τα μαλλιά σου.
Το χρώμα πρέπει να είναι το σωστό.
Δεν θα πείσει, αν...
Δεν είναι δυνατόν να έρχομαι από το στρατόπεδο έτσι.
- Σου το έχω ήδη εξηγήσει. - Όχι, αυτό όλο...
Θέλουν να δουν την Nelly, όχι ένα κουρέλι.
Αυτό προσπαθούμε να πετύχουμε εδώ πέρα.
Αν επιστρέφω...
από στρατόπεδο συγκέντρωσης, κάποιος θα με ρωτήσει
τί βίωσα εκεί, πώς...
Τί;
Πώς ήταν εκεί πέρα,
- και θα πρέπει να πω μια ιστορία. - Τί σόι ιστορία;
- Τί; - Κάτι, τέλος πάντων.
Όπως...
ότι καθόμασταν...
γυμνές και...
ψάχναμε τα ρούχα
των νεοφερμένων,
ενώ οι επιτηρητές στέκονταν ολόγυρα.
Έπρεπε να ψάχνουμε για χαρτονομίσματα
ή κρυμμένα κοσμήματα.
Κι έπειτα εκείνο...
το κορίτσι, εκείνο το κορίτσι...
με κοίταξε. Ναι, με κοίταξε.
Εκείνο το κορίτσι με κοίταξε...
- Από που ξεσήκωσες την ιστορία; - Είχε το φόρεμα της μαμάς της...
- Από πού; - Εγώ...
Την διάβασα κάπου.
Λοιπόν, να τους την πεις.
Αν κάποιος σε ρωτήσει.
Ναι.
Σε διαβεβαιώνω πως κανένας δεν πρόκειται να το κάνει.
Κανείς τους δεν πρόκειται να σε ρωτήσει.
Ακριβώς. Κανένας, σίγουρα.
Τα κατάφερες. Με το φόρεμα.
- Johnny. - Είπα, μην με ξαναπείς έτσι.
Πού πας;
- Πρέπει να βγω. - Πρέπει να βγω κι εγώ.
Περίμενε.
Με αναγνωρίζεις;
Johnny.
Αρκετά! Αρκετά!
Με τί μουτζούρωσες το πρόσωπό σου;
Τα μάτια είναι λάθος. Το περπάτημα, επίσης. Τα πάντα.
Όλα είναι λάθος.
Είσαι τελικά ικανή να μάθεις;
- Πρέπει να βγω. - Όχι, όχι...
- Πρέπει. - Δεν μπορείς.
Αν βγεις έξω και κάποιος σε αναγνωρίσει,
- όλα θα πάνε στο βρόντο. - Κανείς δεν πρόκειται.
Πρέπει να βγω!
Σε παρακαλώ.
Πρώτος από όλους ο μπακάλης έπαψε να μας πουλάει πράγματα.
Έπειτα εναντιώθηκε η κα Schmidt-Ott.
Η Nelly αποκλείστηκε από το τραγούδι.
Δεν πατούσε φίλος το πόδι του στο σπίτι μας.
Η Sigrid και ο Walter Hochbaum έμεναν στον τρίτο όροφο.
Έπαψαν επίσης να έρχονται.
Τον χειμώνα του '43, έπρεπε να κρύψω την Nelly.
Ο Lehmann θα της επέτρεπε να κρυφτεί στο καταφύγιό του.
Αλλά ξέραμε πως σύντομα θα κατέδιδε την Νelly.
Μας φθονούσε για το διαμέρισμά μας.
Ένας φίλος που έπεσε στο μέτωπο είχε ένα λεμβοστάσιο στη λίμνη.
Την φυγάδευσα εκεί.
Πώς θα συναντηθούμε;
Φόρα το καπέλο σου. Πλησιάζει κόσμος.
Εμπρός.
- Κάνατε συχνά περιπάτους μαζί; - Ναι.
Τις νύχτες;
Ναι, και τότε.
Πού πηγαίνατε;
Είχατε αγαπημένα μέρη;
Φυσικά.
Πού ήταν αυτά;
- Πάμε. Ο καιρός άλλαξε. - Και τί πειράζει;
Πάμε να καθήσουμε εκεί;
Σταμάτα!
- Τί; - Μην ξανά ακουμπήσεις τις φωτογραφίες.
- Εντάξει. - Να μην το ξανακάνεις.
- Δεν τις κοίταξα. - Σταμάτα να υποκρίνεσαι την Nelly!
Ξέρω πως δεν είσαι εκείνη!
Δεν είμαι εγώ αυτός που πρέπει να πείσεις!
- Πού είναι το καπέλο σου; - Στο παγκάκι.
- Να περάσω μετά για μια μπύρα; - Βεβαίως. Κοίτα τους!
Πόσο όμορφο να είναι κανείς ερωτευμένος!
Ορίστε.
Επέζησα από το στρατόπεδο χάρη στον Johnny.
Η μοναδική μου σκέψη ήταν να γυρίσω κοντά του.
Και όταν τελικά έφτασα εδώ,
έπρεπε να ψάξω να τον βρω.
Και όταν τελικά τον βρήκα,
δεν με αναγνώρισε.
Και ήταν...
Lene, ήταν... Ήμουν... και πάλι νεκρή.
Και...
τώρα με ξαναέφερε πίσω στην Nelly.
Δεν μπορώ να πάω στην Παλαιστίνη.
Πού θα πας, λοιπόν;
- Στον Johnny... πίσω σε αυτόν. - Αδύνατον.
Lene, από τότε που είμαι μαζί του,
- είμαι και πάλι ο εαυτός μου. - Όχι.
- Όταν μιλά γι' αυτήν... - Ακριβώς, γι' αυτήν!
Νοιώθω να ζηλεύω... ...τον ίδιο μου τον εαυτό.
- Πότε σκοπεύεις να του το πεις; - Δεν ξέρω.
Lene, είναι σαν να γνωριστήκαμε για πρώτη φορά.
Πρώτη φορά, μ' ακούς;
Και πώς θα εξελιχθεί αυτό;
Σύντομα θα επιστρέψω με το τραίνο. Θα σε ενημερώσει.
Και τότε θα είμαι και πάλι εδώ.
- Θα είναι η αληθινή επιστροφή μου. - Και τότε θα κυνηγήσει τα λεφτά σου.
Ξέρεις τί με αηδιάζει;
Εμείς οι Εβραίοι γράψαμε,
τραγουδήσαμε, υποδουλωθήκαμε,
πολεμήσαμε για την Γερμανία, για να εξοντωθούμε με αέρια.
Και τώρα, οι επιζώντες επιστρέφουν και συγχωρούν.
Οι θάλαμοι αερίων σταμάτησαν και μεις συγχωρούμε
κάθε είδους δειλία και προδοσία.
Δεν μου αρέσει αυτό, Nelly.
Lene, ξέρω πως την αγαπάει.
Δεν πιστεύω ότι την πρόδωσε.
Όσο στεκόσουν στο σκοτάδι,
είχα σκεφτεί πως τον σκότωσες και χρειαζόσουν τη βοήθειά μου.
Ειλικρινά, θα το προτιμούσα.
Θα σε περιμένω εδώ.
Κυρία Lenz!
Χαίρομαι τόσο που σας ξαναβλέπω!
Χαίρεται και ο σύζυγός σας, επίσης;
Ξέρετε πώς είναι οι άντρες στις μέρες μας...
Πώς είναι, δηλαδή;
Να σας προσφέρω κάτι;
Έχουμε γνήσιο καφέ...
για τους εκλεκτούς μας επισκέπτες.
Elsie, κάνε μας καφέ.
Ξέρατε πως κρυβόμουν στο λεμβοστάσιο;
Όχι.
Σας είδα...
στο παράθυρο...
όταν με συνέλαβαν.
Είδα εσάς και τον σύζυγό σας.
Ήταν τρομακτικό.
Τί μπορούσαμε να κάνουμε;
Είπα το ίδιο και στον σύζυγό σας.
Ήμασταν τόσο φοβισμένοι.
- Και ξέρετε ο γιος μας... - Ο...
σύζυγός μου ξαναήρθε εδώ;
Ναι, μετά την σύλληψή σας.
Πότε;
Αμέσως μετά.
Τί κάνεις εκεί;
Θα πρέπει... να έκανε κρύο
εκείνον τον χειμώνα.
Πώς τα πήγες με τους ιδιοκτήτες;
Είχες δίκιο.
Η ιδιοκτήτρια δεν με ρώτησε για τα στρατόπεδα συγκέντρωσης.
Αλλά με αποκάλεσε κα Lenz.
Και έκλαψε.
Ήσουν εκεί την ημέρα που συνέλαβαν την Nelly;
Ποιός είπε κάτι τέτοιο;
Η ιδιοκτήτρια.
Πάμε να φύγουμε.
Εσύ πρόδωσες την Nelly;
Κάποιες φορές...
δεν πρόκειται για αληθινή προδοσία.
Την έκρυψες...
έπρεπε συνεχώς να φροντίζεις γι' αυτήν...
Έπειτα ήρθε η σύλληψη και η ανάκριση.
Σε ελευθερώνουν ξαφνικά.
Βιάζεσαι να πας κοντά της, να δεις αν είναι καλά.
Σου διαφεύγει ότι σε παρακολουθούν.
Μετά, είναι πια πολύ αργά.
Στέκεσαι εκεί,
χωρίς να μπορείς να επέμβεις.
Βλέπεις να παίρνουν την Nelly.
Κατέβα κάτω.
Έλα.
Την άλλη βδομάδα θα έχουμε την επιστροφή της Νelly.
Στον Σταθμό θα βρισκόμαστε εγώ,
η Sigrid, η Monika,
η Frederike, ο Walther και ο Alfred.
Ένα τραίνο θα φτάσει, πολλοί επιβάτες θα κατεβούν.
Θα κάθεσαι στο πίσω μέρος.
Το τραίνο θα αρχίσει να κινείται
και τότε θα σε δουν,
με το κόκκινο φουστάνι
και τα παπούτσια από το Παρίσι.
Η Nelly από το παρελθόν.
Θα νοιώσουν ανακούφιση.
Όλοι θα τρέξουν προς το μέρος σου.
Η Sigrid θα είναι η πρώτη που θα το κάνει. Όπως πάντα.
Θα κάνει πως μένει άναυδη: "Δεν το πιστεύω."
"Nelly!" Στη συνέχεια, θα σε αγκαλιάσει.
Ο Alfred, όπως πάντα, θα πει: "Η μικρούλα Nelly."
Σαν να λέει: "Πόσο πολύ μεγάλωσες."
Η Monika θα σου πει για τον άντρα της.
Και: "Το ήξερα πάντα πως θα επιστρέψεις."
Η Frederike θα παραπονεθεί για τη ζωή της και το Βερολίνο.
Και εμείς τί θα κάνουμε;
Θα βαδίσουμε ο ένας προς τον άλλον.
Πολύ ντροπαλά.
Δεν θα μιλήσουμε...
ούτε θα φιληθούμε, ούτε θα ορμήξουμε ο ένας στον άλλον.
Θα αγκαλιαστούμε.
Θα γείρεις το κεφάλι σου στον ώμο μου
και θα κλείσουμε κι δυο μας τα μάτια.
Δεν θα κάνουμε τίποτ' άλλο.
Τίποτα. Καθόλου.
Συστατική Επιστολή: Η κ. SCHWARZ ήταν στην υπηρεσία μου Μαρτ - Σεπτ 1945.
Είναι εξαιρετική οικονόμος...
Άφησε και σε σας μία επιστολή.
Σας την παραδίδω.
Μα, πού πήγε η Lene;
Δεν τα μάθατε;
Η κα Winter αυτοκτόνησε με όπλο την Τετάρτη.
Αγαπημένη Nelly,
Σου είπα πως δεν υπάρχει δρόμος επιστροφής για μας.
Αλλά για μένα δεν υπάρχει ούτε δρόμος προς τα μπροστά.
Νοιώθω να με έλκουν περισσότερο οι νεκροί μας, παρά οι ζωντανοί.
Δεν μπορώ να σου το κρατήσω μυστικό.
Ο σύζυγός σου έβγαλε εις βάρος σου διαζύγιο,
αμέσως πριν σε συλλάβουν.
Εσωκλείω αντίγραφο του σχετικού εγγράφου.
Αντίο.
Lene
Περίμενε. Θα φέρω το κλειδί.
Το τραίνο φτάνει γύρω στις 8:00. Σου αρκεί μισή ώρα
για να πλυθείς, να βαφτείς και να φτιάξεις τα μαλλιά σου;
Ή μήπως χρειάζεσαι τρία τέταρτα;
Λοιπόν, Nelly;
Έτσι θα με λες τώρα;
Λεκτικό ολίσθημα, φαντάζομαι.
Φοβάμαι πως αυτό θα σε πονέσει λιγάκι.
Οι κρατούμενοι στο Auschwitz ήταν σημαδεμένοι με τατουαζ.
Με έναν αριθμό στον αντιβραχίονα.
Κάποιος μπορεί να ρωτήσει για τον αριθμό σου.
Τότε θα πεις ψιθυριστά
ότι τον έσβησες.
Δεν θα σε ρωτήσουν περισσότερα.
Βγες έξω.
ΕΙΣ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ
4 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1944
ΔΙΑΖΥΓΙΟ ΤΩΝ JOHANNES LENZ ΚΑΙ NELLY LENZ
Δεν το πιστεύω.
Είναι τόσο...
Δεν ξέρω...
Έλα να σε αγκαλιάσω.
Είπα στον Wolfgang...
Η Nelly θα γυρίσει, το ξέρω.
Αχ, να μπορούσε να σε δει κι αυτός...
Μακάρι να μπορούσε...
Λοιπόν, Nelly...
Η Christina έχει πεθάνει.
Το παιδί μου είναι νεκρό.
Αλλά τώρα, πήγαινε στον Johnny. Είναι εκεί πέρα.
Εμπρός, παιδιά. Θα κρυώσει το φαγητό.
Μας έλειψες.
Πέρασα από το στούντιο πριν από δύο μέρες.
Το κυκλικό παγκάκι, όπου συνήθως καθόσασταν μαζί.
Τα φανάρια του δρόμου φώτιζαν από πίσω.
Ένα πιάνο ακουγόταν από μέσα. Κάποια τραγουδούσε.
Έκλεισα τα μάτια μου.
Και για μια στιγμή ήταν όπως παλιά.
Ναι... Και τώρα, να 'σαι εδώ, Nelly.
Δεν χρειάζεται να κλείσω τα μάτια για να σε δω.
Δεν θα χρειαστεί ποτέ πια να το κάνω.
Στην επιστροφή σου, Nelly.
- Στην Νelly. - Στην Νelly. - Εις υγείαν.
Nelly.
Είσαι η αγάπη μου.
Είσαι η ζωή μου.
Τίποτε άλλο δεν έχει σημασία.
Έλα.
Ελάτε όλοι.
Το "Speak Low".
- Το "Speak Low"; - Ναι.
Ευχόμουν να μπορέσω...
να ξανατραγουδήσω με τον Johnny...
κάποια μέρα...
στο Βερολίνο.